فصل بيست و پنجم اندر نواستدن و مقيم داشتن بر درگاه 1 - اميران عرب و كردان و ديلمان و روميان و آن كسانى كه در طاعت‌دارى نوعهداند بايد گفت تا هركسى از ايشان فرزندى يا برادرى بر درگاه مقيم دارند چنان كه اگر هزار نباشد به هيچ وقت از پانصد كم نباشد و چون سالى بگذرد بدل ايشان بفرستند و اينها بازروند و تا بدل اينجا نرسد اين قوم باز نروند تا هيچ كس بسبب نوا در پادشاه عاصى نتواند شد . و ديلمان و كوهيان و مردم طبرستان و شبانكاره و مانند اين‌كه اقطاع و نان‌پاره دارند همچنين پانصد مرد از ايشان بايد كه بر درگاه مقيم باشند تا بوقتى كه حاجت آيد به هيچ گونه درگاه از مرد كار خالى نباشد « 1 » .

--> ( 1 ) - + و اللّه اعلم N